Marc Danval

Indien er iemand in België zich “Monsieur jazz” mag noemen, is het wel radiofiguur, auteur, fotograaf en allround epicurist Marc Danval.

Marc Danval, “Jazz 100 jaar – Een geschiedenis van de jazz”, Flagey (Studio 3):
lezingen in het Frans op 15.01, 29.01, 19.02, 11.03 en 26.03 telkens om 11.00.

Wie is… Marc Danval?

Marc Sevenants aka Marc Danval (°1937) groeide op in een kunstzinnig milieu met een vader (Fernand) en grootvader (José) als gekende pianisten en componisten van klassieke muziek.

Het respect voor de klassieke wereld bleef maar de jonge Marc raakte al op negenjarige leeftijd verslingerd aan zijn grote liefde, de jazz.

Tijdens zijn legerdienst mocht hij een uitzending verzorgen vanuit het Flageygebouw. Zo ontdekte hij zijn tweede passie, de radio. Al snel kreeg hij zijn eigen uitzending bij Radio Luxembourg (het latere RTL). Nog steeds heeft hij zijn vast radioprogramma op La Première (‘La troisième oreille’, elke zaterdag van 14.00 tot 15.00).

Op vijftienjarige leeftijd schreef hij zijn eerste artikel over jazz. Het begin van een onmetelijke reeks. Later leverde hij bijdragen voor o.a. Pourquoi Pas? en Paris Match.

Boeken als ‘Robert Goffin - avocat, poète et homme de jazz’ en ‘Histoire du jazz en Belgique’ blijven gerenommeerde referentiewerken net als ‘Dictionnaire du jazz à Bruxelles et en Wallonie’ dat hij schreef samen met Robert Pernet en Jean-Pol Schroeder.

In 2010 droeg hij zijn ongelooflijke jazzcollectie (boeken, platen, partituren, foto’s, documentatie…) over aan de Koninklijke Bibliotheek (het fonds Marc Danval).

Tot de dag van vandaag blijft Marc Danval een gedreven en erudiet verteller, de man van 1001 (jazz)anekdotes.

 

Welk is…

… je favoriete plek in Brussel?

Ontegensprekelijk L’Archiduc. Het was indertijd een van mijn eerste vaste jazzplekken in Brussel. Stan Brenders was toen nog eigenaar. Toeval of niet, Brenders bleek nog een oud-leerling te zijn van mijn grootvader. Zelf had ik die klassieke wereld van mijn familie wel gekend maar toen ik ‘Boogie Woogie’ van Brenders op de radio hoorde, snelde ik meteen naar de Maison Bleue om dat plaatje te kopen. De verkoopster had het niet in voorraad maar ze wilde mij helpen met een gelijkaardige titel van “Koen Bazie”. Dat bleek dan Count Basie te zijn.

 

… de laatste cd of plaat die je zelf kocht?

Ik ben een grote fan van Don Byas en dacht al zijn platen en cd’s te hebben. Tot ik ‘New-York Paris, 1938-1955’ recent ontdekte. Er staat daar een hele reeks interessante nummers op die ik niet kende.
Op het einde van zijn leven woonde hij in Amsterdam en was hij een regelmatige gast in België. Dikwijls logeerde hij dan bij mij thuis, net als zovele andere artiesten waaronder Bill Coleman en natuurlijk Chet Baker. Deze laatste overdreef wel al eens door mijn bar leeg te plunderen.

 

… je beste herinnering aan een recent concert?

Ik volg al een tijdje op wat pianiste Eve Beuvens doet. Haar meest recente concert in de Jazzstation met Heptatomic overtuigde mij helemaal. Live legde ze een autoriteit aan de dag die maar weinigen hebben. Ze dirigeert zoals de groten dat doen. Ook als componiste komt ze sterk uit de hoek. Voor mij wordt zij de Belgische Carla Bley.

 

… je favoriete quote momenteel?

Ik ben nog steeds geïnteresseerd in nieuwe stromingen en tendensen maar ik blijf trouw aan bebop. Toen ik de jazz ontdekte een paar jaar na de Tweede Wereldoorlog was er de schok van Charlie Parker. Dat effect zindert bij mij nog steeds na. Met natuurlijk in zijn zog andere beboppers als Thelonious Monk, Kenny Clarke en Charlie Christian.