Nicolas Thys

Of het nu bij TaxiWars is, bij Nathalie Loriers of in een Afrikaanse context, bassist Nicolas Thys weet telkens de gepaste groove en het juiste ritme in te lassen.

28.01, RIVER JAZZ NIGHT
18.00 - Jazz Station: The Sound People Project
20.00 - Espace Senghor : The Rhythm People Project
22.00 - Marni : The Spirit People Project

 

05.02, 20.00, Roskam
Albert Vila Trio

 

09.02, 20.00, Espace Senghor
Nicolas Kummert ‘la diversité’ feat. Lionel Loueke

 

Wie is… Nicolas Thys?

Bassist Nicolas Thys (°1968) legde reeds een heel internationaal parcours af. Vanuit zijn geboortedorp Linkebeek ging het naar Hilversum (waar hij cum laude afstudeerde aan het conservatorium). Vervolgens verkaste hij naar New York (acht jaar Brooklyn). Sinds een aantal jaar is hij terug in België om van hieruit naar de meest diverse (internationale) uithoeken te trekken voor optredens.

De lijst van muzikanten waarmee hij de studio indook of op het podium stond, is zonder meer indrukwekkend en leest als een “Who’s who” van de recente en minder recente jazzgeschiedenis. Onder hen Mike Stern, Ben Monder, Marc Ducret, Mal Waldron, Mark Turner en natuurlijk Toots Thielemans.

Door zijn medewerking aan een hele resem Belgische groepen kan je gerust stellen dat hij de voorbije twintig jaar mee de richting van de nationale jazz bepaalde.

Meest recente voorbeelden hiervan zijn het Nathalie Loriers Trio met Tineke Postma, het Kris Defoort Trio met Lander Gyselinck en natuurlijk TaxiWars (met Robin Verheyen, Antoine Pierre, Tom Barman).

Nicolas Thys speelt zowel contrabas als elektrische bas en geeft les in Antwerpen.

Voor het River Jazz Festival gaat hij de uitdaging aan om op eenzelfde avond driemaal op te treden met drie verschillende formaties in drie verschillende clubs.

 

Welk is…

… je favoriete plek in Brussel?

Ongetwijfeld L’Archiduc. Er heerst steeds een leuke sfeer en het art deco interieur is natuurlijk prachtig. Ik ken de bar al sinds begin jaren negentig toen ik mijn professionele carrière opstartte en daar begon op te treden met Alice’s 5 Moons. Later speelde ik daar met groten als Toots Thielemans, Kenny Werner en Lee Konitz. Hier hangt echt muziekgeschiedenis in de lucht. Jean-Louis, de eigenaar, blijft jazz ondersteunen door live concerten te organiseren. Ik denk niet dat hij dat financieel nodig heeft maar zijn passie voor jazz drijft hem hiertoe.

 

… de laatste cd of plaat die je zelf kocht?

Dat waren er drie tegelijkertijd. De meest jazz getinte is ‘The Nature of Connections’ van Arve Henriksen. Ik hoorde toevallig een stukje op de radio en heb de cd meteen gekocht. Sinds zes maanden draai ik die continu in de wagen. Ondertussen is heel het gezin eraan verslaafd geraakt. De tweede aankoop was ‘Malibu’ van Anderson .Paak. Om de tien jaar komt er zo een opmerkelijke figuur naar boven in hiphop en nu is hij dat. Zijn muziek klinkt fris en zit boordevol goede ideeën. De derde tenslotte heb ik eigenlijk gekregen van Tom Barman. Hij vond het schandalig dat ik Captain Beefheart niet echt kende en schonk mij een box met diens drie eerste cd’s. Die vrije mengvorm van blues en rock was een revelatie voor mij.

 

… je beste herinnering aan een recent concert?

Dat is moeilijker om te beantwoorden. Ik treed zelf veel op en heb daardoor weinig kans om andere collega’s aan het werk te zien. Meestal gebeurt dat op een festival. Zo zag ik op North Sea Esperanza Spalding. Ze blies mij niet 100% omver maar het is wel duidelijk dat dit een straffe madam is met een zeer eigen sound, bepaald door de kruisbestuiving van een soort free gekoppeld aan een ingewikkelde fusion van pop, rock en jazz.

 

… je favoriete quote momenteel?

Er zijn van die quotes die je leest of hoort maar waarvan je de betekenis pas jaren later snapt. Ik grijp hier terug naar een heel oude quote die in vele religies en filosofische ideeënwerelden opduikt. “We are one”. Musiceren betekent voor mij deel uitmaken van een groep. Ik speel ten dienste van de collectiviteit. Dat is in het bijzonder typerend voor bassisten. Wij moeten ons niet zozeer profileren als solisten of als leidende stem. We zijn blij als we de band kunnen steunen en goed laten klinken. Ik heb de anderen hiervoor wel nodig en ook omgekeerd. De beste bands en muzikanten hebben dat begrepen. Luister maar naar de kwartetten van Coltrane of Miles. De groepsleden waren stuk voor stuk uitstekende solisten en leiders maar samen klonken ze als een geheel!
Dat hele idee van samenhorigheid telt voor mij ook op sociaal vlak. Jammer echter dat in de huidige maatschappij het individualisme meer en meer gestimuleerd wordt. Dat kan niet, we moeten het samen doen. Zeker met de globalisering. Je kan toch niet zoals honderd jaar geleden doen alsof Afrika niet bestaat. Tenslotte geldt de regel van “we are one” ook in familieverband.