Sarah Klenes

Een zangeres die via haar verschillende groepen en projecten aantoont dat de jonge generatie vocalisten het genre volledig vernieuwt en verbreedt.

9.07, 19.00, Brosella
Sarah Klenes & OakTree + special guests

Wie is… Sarah Klenes?

Als dochter van bassist André Klenes was er haast geen ontkomen aan een muzikale carrière voor Sarah (°1983).
Toch probeerde ze het eerst in de balletwereld. Een droom die ze na drie jaar intensief dansen tijdelijk opborg. Tegenwoordig werkt ze echter aan een nieuw muzikaal project in combinatie met dans.

De overstap naar de jazz kwam er indertijd toen ze zich inschreef aan het befaamde Lemmensinstituut (Leuven) waar ze les kreeg van o.a. Pierre Van Dormael en Dré Pallemaerts. Volgende haltes waren het Koninklijk Conservatorium in Brussel (David Linx, Kris Defoort) en het CNSM in Parijs (Riccardo Del Fra).

Dankzij een beurs kreeg ze de kans te studeren bij Dave Douglas.

In 2009 richtte ze haar eigen trio op (OakTree) en bracht een eerste cd uit onder de titel ‘À dos d’âmes’ (Mogno, 2012). De meest recente opname is ‘Well’ (HomeRecords, 2014). De combinatie van zang, cello en accordeon valt buiten elke hokjesmentaliteit.

Daarnaast was er het internationaal kwartet SaLLma’s Moles met de Belgische bassist Lennart Heyndels, de Italiaanse violist Ludovica Burtone en de Letse gitarist Matiss Cudars. Dit was de start voor een andere groep waar ze momenteel veel succes mee heeft: How Town. Momenteel bestaat deze uit Sarah, Lennart, Matisse en nog 2 vocalisten. Op het kleine maar fijne Belgische label Spookhuis verscheen een eerste cd.

Verder is er nog haar duo met basklarinettist Yann Lecollaire.

Ook in het muziektheater is ze actief (met Les Superluettes) en ze maakt tevens deel uit van het Brusselse soundpainting collectief Matters.

Sarah Klenes is eveneens te horen op ‘Strange Fruit’ (Blue Note) van Fabrizio Cassol.

Voor het concert op Brosella kreeg ze carte blanche en wist ze niemand minder dan Magic Malik, Tcha Limberger en Michel Massot te strikken.

Welk is…

… je favoriete plek in Brussel?

Dat is geen vaste stek maar eerder een wandelparcours. Ik woon vlak naast Manneken Pis, in een toeristische buurt dus. Waar ik van hou, is van hieruit te vertrekken en zo via de Huidevettersstraat naar de Vossenmarkt te flaneren en daar een koffietje te drinken. Vervolgens ga ik verder via de Hoogstraat en de Zavel om langs de Kappellekerk terug te keren. Na een internationale tournee is dit steeds mijn traditioneel ritueel. Pas dan voel ik mij opnieuw echt thuis.

… de laatste cd of plaat die je zelf kocht?

Ik ga heel veel naar de bibliotheek van Muntpunt. Ze hebben een zeer mooie collectie cd’s. Wekelijks ontleen ik er zeker vijf. Mijn meest recente ontdekking is zo ‘Savanne’ van de Malinese Ali Farka Touré. Als reële aankoop mag je ‘69•96’ van Magic Malik noteren. Ik had reeds een aantal opnamen van hem maar aangezien ik hem uitnodigde voor mijn carte blanche op Brosella, wil ik mij volledig verdiepen in zijn oeuvre.

… je beste herinnering aan een recent concert?

Dat was in Dendermonde, een double bill met David Thomaere en Fabian Fiorini. Tweemaal een ontdekking voor mij. Vooral het optreden van Fiorini heeft mij zwaar geraakt. Het leek wel een religieuze ervaring. Door de manier waarop hij de piano manipuleerde was het net alsof hij een orgel bespeelde. De impact van dat concert moet ik nog inschatten, zo overdonderend.

… je favoriete quote momenteel?

Die komt van Antoine Lavoisier, een wetenschapper uit de 18e eeuw. “Niets gaat verloren, niets wordt geschapen, alles transformeert zich”. Een heel spiritueel gegeven. Zelf heb ik mijn persoonlijke ochtendmantra aan de hand van dewelke ik elke dag opnieuw probeer één te worden met de bewegingen van de wereld en het leven rondom mij.