Steven Delannoye

Een jaartje studeren in New York leerde de jonge saxofonist vooral te kiezen tussen eigen groepen, activiteiten als sideman en soloprojecten.

26.05, 18.30, BRUSSELS JAZZ WEEKEND -  Kumiko Izakaya
Adrien Volant 5tet feat. Steven Delannoye

28.05, 15.15, BRUSSELS JAZZ WEEKEND - Grote Markt
Brandhaard

28.05, 20.15, BRUSSELS JAZZ WEEKEND - Grote Markt
Antoine Pierre Urbex

 

Wie is… Steven Delannoye?

Meestal speelt hij tenorsaxofoon maar meer dan geregeld kan je hem tevens horen op sopraansaxofoon, basklarinet en fluit.

Dankzij een beurs van het BAEF (Belgian American Educational Foundation) kon hij in 2009-2010 een jaar studeren aan de Manhattan School of Music in New York. Een van zijn belangrijkste mentors daar was Phil Markowitz die hem adviseerde de juiste keuzes te maken tussen eigen initiatieven en 101 zijprojecten. Een raad die Delannoye (°1983) ter harte nam.

De focus wordt tegenwoordig dan ook deels gericht op DelVitaGroup waarvoor Steven zelf de meeste composities levert. Na de samenwerking met een zevenkoppig houtblazersensemble (te horen op de cd ‘Yip & Yang’) en de tournee met de Nederlandse trompettist Eric Vloeimans, slaagden ze erin om niemand minder dan gitarist Kurt Rosenwinkel te strikken voor een (voorlopig) eenmalig optreden.

Met cellist Lode Vercampt vormt hij het duo Giant’s Talk (genoemd naar een compositie van Kris Defoort). Hij bestempelt dit zelf als zijn ECM-trip. Af en toe wordt pianist Nicola Andrioli er bij betrokken. Met deze laatste vormt Delannoye trouwens nog een ander duo waarvan in 2016 de debuut-cd verscheen op het Belgische label el Negocito Records.

Delannoye duikt ook op in Traekfugle (het ensemble rond vocalist Sander De Winne met de medewerking van de Deense vocale meidengroep IKI) en Urbex, de hippe supergroep uit de jonge Belgische jazzscene met o.a. Antoine Pierre, Bert Cools en Bram De Looze.

Recent is het kwartet Brandhaard dat hij vormt met Mark Schilders, Reinier Baas en Jean-Paul Estiévenart. Een zoektocht tussen akoestische noise en doorgedreven actie.

Door dit hele gamma van samenwerkingen zette hij zijn New Yorks trio met bassist Desmond White en drummer Jesse Simpson bewust op non-actief.

Momenteel gaat trouwens alle aandacht naar zijn soloplannen.

 

Welk is…

… je favoriete plek in Brussel?

Ik kan hierop echt niet anders dan een tweeledig antwoord geven. Enerzijds is er de zone aan het kanaal Brussel-Charleroi, ten zuiden van Ruisbroek. Puur natuur en dat op een kwartiertje fietsen van bij mij thuis. Ik woon namelijk in het centrum, vlakbij het Bloemenhofplein. Als fervente fietser trek ik regelmatig naar die plek en werk daar dan, meestal met mijn iPad.
Anderzijds ga ik twee tot drie keer per week naar koffiehuis OR, vlak aan de beurs. Meestal tref ik daar dan Jean-Paul Estiévenart aan en praten we wat bij over onze recente muzikale ervaringen. Van daaruit gaat het dikwijls richting Muntpunt. Ik heb een abonnement en zonder mij meestal af in een hoekje om wat bij te lezen.

 

… de laatste cd of plaat die je zelf kocht?

Het is lang geleden dat ik nog een fysieke cd of plaat aanschafte. Waarschijnlijk zal dat er eentje geweest zijn van Paul Motian, ‘Garden of Eden’ op ECM ofwel zijn Broadway-klassiekers uitgebracht bij Winter & Winter. Tegenwoordig steun ik wel vaker bepaalde crowdfunding projecten van bevriende collega’s. Zo deed ik dat voor de nieuwe opname van de Franse drummer Guilhem Flouzat die al een tijdje in New York woont. Ik ken hem via zijn bassist Desmond White die ook in mijn New Yorks trio speelt. De derde man op die cd van Flouzat is Ben Wendel, iemand die het echt aan het maken is en die ik eveneens ken uit de tijd dat ik daar studeerde. Opvallend is dat al die gasten heel goede websites hebben. Dat moet wel als je ginder zit want de concurrentie is er bikkelhard.

 

… je beste herinnering aan een recent concert?

Dat is heel persoonlijk. Vorig jaar traden we met DelVitaGroup op in De Kimpel (Bilzen) en als speciale gast hadden we niemand minder dan Kurt Rosenwinkel. Eigenlijk was hij geen gastmuzikant maar een volwaardig groepslid. De meeste composities had ik geschreven en ze dan te horen spelen door iemand als die man was gewoon kippenvel. Hij is niet alleen een begenadigd colorist maar gewoon een topartiest over de ganse lijn. Zijn werklust tijdens de repetities was eveneens bewonderenswaardig. Hij ging er helemaal voor.

 

… je favoriete quote momenteel?

Iets wat Miles Davis ooit zei: “Don’t fear mistakes, there are none”. Een wijze raad die ik zelf volledig doortrek naar het dagelijkse leven. Ik hou van het avontuurlijke kantje waarbij alle wegen openliggen.