Thomas Champagne

Een uiterst veelzijdig altsaxofonist die pendelt tussen verschillende generaties, stijlen en zelfs kunstdisciplines.

16.12, 21.00, Herman (Roemeniëstraat 2, Sint-Gillis):
Thomas Champagne Random House

Wie is… Thomas Champagne?

Als geboren Brusselaar was het evident dat Thomas Champagne (°1978) ging studeren aan de conservatoria van de hoofdstad. Voordien had hij natuurlijk al les gevolgd aan de muziekacademie.

Zijn eerste officiële outing kwam er met zijn eigen trio in 2008 (‘Charon’s Boat’). De drie werden meteen gecast in het toneelstuk “Promenade de santé” van Nicolas Bedos en mochten mee op tournee.

Bij The Sidewinders kan Champagne zijn liefde voor hard bop uiten in gezelschap van Eve Beuvens, Michel Paré, Nicholas Yates, Jan de Haas en Toon Van Dionant. De groepsnaam is een rechtstreekse ode aan een van Lee Morgans iconische platen. Tot nu toe brachten ze een enkel album uit (‘A Little Busy’, 2012).

Aansluitend is er Kind of Blue Tribute met veteranen als Bruno Castellucci, Michel Mainil en Gino Lattuca.

Heel wat anders is UTZ onder leiding van Renato Baccarat, waar de focus ligt op een cross-over tussen rock, pop en jazz met sterke Braziliaanse invloeden.

Nog een cross-over project waar de saxofonist deel van uitmaakt, is Al Manara, een amalgaam van vijftien Belgische en Palestijnse muzikanten. De schitterende dvd-opname van het concert in de kathedraal van Doornik is een absolute aanrader op elk vlak.

Met pianist Christian Claessens waagt hij zich aan werk van Keith Jarrett, Enrico Pieranunzi en Egberto Gismonti.

Als componist levert Thomas regelmatig materiaal voor documentaires, dansproducties en theatergezelschappen. Bovendien is er ook nog GribouJazz, een programma voor kinderen van 3 tot 8 jaar waarin deze op ludieke wijze vertrouwd gemaakt worden met verschillende aspecten van jazz aan de hand van muziek en heel wat origineel eigen beeldmateriaal.

Zijn meest recente groep is Random House met aan zijn zijde Guillaume Vierset, Ruben Lamon en Alain Deval. Champagne omschrijft het zelf als “post-Coltrane grooves getekend door sfeerscheppende melodievormen met gitaar en altsaxofoon als stuwende krachten”. Na een maxi-single en een ep komt het officiële cd-debuut er aan in 2017.

 

Welk is…

… je favoriete plek in Brussel?

Ik ga geen specifieke plaats noemen maar gewoon de gemeente Sint-Gillis in haar geheel. Ik woon er en voel mij daar overal thuis. Of het nu is om een koffie te drinken, gewoon wat te flaneren of naar het park te gaan met de kinderen, het kan allemaal zonder problemen. Door de multiculturele samenleving en de verschillende sociale lagen die aanwezig zijn, is er een energie die je nergens anders vindt in Brussel.

 

… de laatste cd of plaat die je zelf kocht?

‘Trio New York II’ van tenorsaxofonist Ellery Eskelin waar hij speelt met Gary Versace op Hammond B3 en Gerald Cleaver op drums. Die cd kocht ik in New York. Ze brengen enkel standards en het lijkt heel eenvoudig maar het samensmelten van vrijheid en grooves is gewoon meesterlijk. Ik heb zelfs een paar lessen gevolgd bij Eskelin omdat ik zijn aanpak en visie zo bewonder.

 

… je beste herinnering aan een recent concert?

Dat was eveneens tijdens datzelfde verblijf in New York waar ik bassist Stephan Crump met zijn groep Rhombal zag. De andere muzikanten waren Ellery Eskelin, opnieuw hij dus, Adam O’Farrill op trompet en Tyshawn Sorey achter het drumstel. De combinatie van de twee blazers deed mij terugdenken aan Jeroen Van Herzeele met Laurent Blondiau of recenter ook nog Steven Delannoye en Jean-Paul Estiévenart. Zes weken New York was uiteraard een heel verrijkende ervaring maar we moeten zeker beseffen dat hier in België eveneens heel wat interessante dingen gebeuren.

 

… je favoriete quote momenteel?

Die komt van mijn vrouw haar grootmoeder. “Als je een probleem hebt en er is geen oplossing, dan heeft het geen zin om er zich druk over te maken. Als er wel een oplossing is waarom je dan nog zenuwachtig maken?”. Voor mij een heel wijze raad wat de kleine dingen des levens betreft. Ik besef ook wel dat dit niet steeds en overal van toepassing is. Voor het project Al Manara bijvoorbeeld werkte ik met Palestijnen en hun problemen kan je natuurlijk niet zomaar van tafel vegen met dergelijke kwinkslag.