Brosella Folk & Jazz

Juli

 

7 & 8 juli 2018

 

Brosella is een buitenbeentje in het festivalcircuit. Op en top Belgisch ook, zowel door het decor aan de voet van het Atomium als inhoudelijk door de ruime aandacht voor nationaal jazztalent. Van 1986 tot 2006 was Toots Thielemans peter van het festival. 

Jazz in het vergeten Groentheater

Het verhaal over hoe het festival ontstond, is een sterk staaltje Belgische verwaarlozing van eigen patrimonium. Henri Vandenberghe, initiatiefnemer en bedenker van het festival, werkte indertijd bij de Jeugddienst van de stad Brussel en kreeg op zeker moment de opdracht “iets” te organiseren in het Groentheater aan de voet van het Atomium. Deze groene long aan de rand van Brussel lag er sinds de expo van 1958 wat verlaten en vergeten bij. Vandenberghe schatte meteen het potentieel in, sprak zijn goede vriend Geert Currinckx aan, alsook de ploeg van folkclub Tsleutelgat (later Toogenblik) in Haren en voilà, Brosella was een feit. We schrijven 1977. Aanvankelijk twee dagen folk, sinds 1982 opgedeeld in een folkdag en een jazzdag. Maar ook hier komt het unieke karakter van Brosella naar boven want elk jaar zijn er wel steeds een paar groepen die onderling verwisselbaar zijn tussen de jazzdag en de folkdag zonder dat het de liefhebbers van het betreffende genre voor het hoofd stoot. De grenzen tussen verschillende muziekstijlen vervagen weliswaar steeds meer en meer maar bij Brosella slagen ze er wel mooi in telkens artiesten te vinden die in het geheel passen, dat wil zeggen geen hippe vogels die een graantje meepikken van de zogenaamde crossovertrend maar muzikanten die heel bewust de uitdaging van een zinvolle symbiose aangaan.

 

Een eigen profiel

Je hebt festivals en je hebt Brosella. De muzikale keuzes zijn steeds gekleurd door een zekere vorm van tegendraadsheid en rebellie. Commerciële (Amerikaanse) topnamen zal je hier niet aantreffen. Wel artiesten die een al even eigenwijze koers varen (Paul Bley, Maria Schneider, Chico Freeman, Richard Galliano, Bobo Stenson, Charles Lloyd, John Abercrombie,…) of net aan de rand van de internationale doorbraak staan (Ambrose Akinmusire, Jon Irabagon, Jon Batiste & Stay Human, …). Te laat komen is alvast geen optie bij Brosella want de dag begint steevast met een voltreffer. Zo stonden hier Carla Bley Big Band, Johnny Griffin, Clark Terry en Billy Cobham reeds in het begin van de namiddag op het podium. Elk jaar is het ook steeds uitkijken naar de Belgische muzikant die een carte blanche krijgt. Die nodigt dan (inter)nationale muzikanten uit met wie hij een exclusief project uitwerkt. Dikwijls is dit de onofficiële première van een verhaal dat nadien verdergezet wordt tijdens andere festivals, met zelfs meestal een opname als resultaat. Belgische groepen krijgen hier sowieso volwaardige aandacht en dienen zeker niet om de affiche op te vullen. Hun nieuwe cd presenteren tijdens Brosella is voor velen het hoogtepunt van het jaar.
   

Geen VIPs, wel kids van 3 tot 73

Naast het decor en de muzikale kwaliteit vormt de ploeg supergemotiveerde vrijwilligers (ondertussen al de tweede generatie) de onmisbare schakel van het succesverhaal. Zonder hen geen Brosella want het festival was tot in 2013 volledig gratis! Dat jaar werd een eerste semi-vrijwillige bijdrage gevraagd en sinds 2014 wordt iedereen verondersteld als inkomticket een vriendschapsbandje van € 5 te kopen. Wordt verondersteld want ook op dat gebied is Brosella uniek. Deze gemoedelijke sfeer vind je nergens anders terug. Daarom ook geen afgescheiden VIP-ruimte hier. Artiesten krijgen wel een kleedkamer maar een afgesloten privé backstage is er niet. “Iedereen is VIP” luidt het bij Brosella. Alles vooral in het teken van de muziek, zelfs voor kids.

Brosella verrichtte baanbrekend werk op het gebied van kinderanimatie tijdens festivals. Ook hier was het weer Henri Vandenberghe die met de juiste ideeën naar voor kwam en de geschikte mensen vond voor de uitwerking. De “kinderparking” met schminken en ballonnetjes draaien door een clown werd al vlug vervangen door een volwaardig afzonderlijk luik voor de kleinsten. Zo succesvol zelfs dat het in sommige families zo ver gekomen is dat het de kids zijn die hun ouders mee naar Brosella tronen. Brosella Kids is ondertussen een festival binnen het festival.

En daar blijft het niet bij. Sinds een paar jaar is er een nauwe samenwerking met de Kunsthumaniora Brussel met wie Brosella jaarlijks drie concerten organiseert onder de naam Kristal Klaar. Hierbij krijgen leerlingen de kans om te proeven van wat jazz is na het behalen van een diploma. Zo dienen ze hun eigen persbio op te stellen en worden ze betrokken bij het media-aspect.