Frank Vaganée

Dankzij de inzet van componist en saxofonist Frank Vaganée voor het Brussels Jazz Orchestra werd bigband weer een hip gegeven in onze contreien.

01.04, Flagey
Frank Vaganée & The Brussels Jazz Orchestra vs. The Big White Screen, part III

11.07, Brosella
Frank Vaganée Trio + Zefiro Torna

Wie is… Frank Vaganée?

Voor saxofonist en fluitist Frank Vaganée (°1966) begon het allemaal met een parallelle opleiding van klassiek en jazz. Een optreden van een lokaal orkest, met als gastmuzikant de Amerikaanse saxofonist en klarinettist John Ruocco, was zijn eerste kennismaking met de wereld van de bigband. Nadat Vaganée bij deze man een aantal lessen improvisatie gevolgd had, was het hek helemaal van de dam. Al snel begon hij eigen groepen op te richten. Tegenwoordig is hij de draaiende spil van het Frank Vaganée Trio, afwisselend uitgebreid met Cyclop Max of Zefiro Torna. Als freelancer duikt hij regelmatig op bij o.a. Rebirth::Collective en andere ensembles van jonge wolven die zijn ervaring en kennis naar waarde schatten.
Hij geeft les aan het Lemmensinstituut (Leuven) en was in de periode 2011-2013 stadsartiest van Mechelen.
Zijn grootste aandacht gaat echter naar het Brussels Jazz Orchestra, als muzikant maar vooral ook als componist en artistiek directeur.
In 1993 besloot Vaganée samen met Serge Plume en Marc Godfroid om in de Brusselse jazzclub Sounds een bigband op te richten. We zijn tweeëntwintig jaar verder en de renommee van het orkest nam internationale proporties aan met als meest spraakmakende hoogtepunten een Golden Globe en een Oscar voor de muziek van ‘The Artist’ plus nog twee Grammy nominaties voor de cd ‘Wild Beauty’ met Joe Lovano. Er waren opnamen en concerten met topmuzikanten als Toots Thielemans, Kenny Werner, Richard Galliano, Joe Lovano en Enrico Pieranunzi. Ondertussen lijkt New York een tweede thuishaven te worden. In maart trok het orkest opnieuw naar ginder voor een driedaagse residentie (twee concerten per avond) in het Jazz at Lincoln Center. In juni volgt de opname van een gloednieuw project dat net in première ging in Straatsburg. Het BJO brengt hierbij een aantal nummers uit het repertoire van Jacques Brel met als gastvocalist David Linx.
Maar eerst is er het komende concert in Flagey, een uitvoering van de soundtrack voor de stille films ’Pollyanna’ en ‘An Eastern Westerner’, respectievelijk gecomponeerd door Lode Mertens en Dieter Limbourg.

Welk is…

… je favoriete plek in Brussel?

Met mijn gezin kom ik overdag graag flaneren in de wijk van de Vlaamsesteenweg, het Sint-Katelijneplein en de Dansaertstraat. Het is zowat onze favoriete uithangbuurt geworden omdat we er elk onze gading vinden. Wat we enorm appreciëren, is dat iedere winkel en elk restaurant een persoonlijke touch heeft. We ontdekten dit bruisend stukje Brussel dankzij de jaarlijkse kerstmarkt.
Als muzikant kende ik natuurlijk dit deel van de stad maar dan vooral ’s avonds en ’s nachts door een aantal jazzplekken waar regelmatig live jazz aan bod komt, zoals de Archiduc, de Roskam en nu ook de Bravo. In de late uurtjes tref je hier dan ook veel jazzmuzikanten aan. Voor mij persoonlijk is een pintje drinken na een concert een vast ritueel. Je moet de zaak toch evalueren (lacht). Het sociaal aspect van het muzikant zijn, vind ik heel belangrijk. Met collega’s maar ook met studenten die komen kijken. Die vriendschapsband is net een aparte meerwaarde.

… je beste herinnering aan een recent concert?

Dat van de Pat Metheny Unity Group in de Ancienne Belgique. Een drie uur lange en intense reis door zijn eigen repertoire maar met nieuwe muzikanten en een glansrol voor Chris Potter. Indrukwekkend.
Recenter was er dan nog een optreden van het Joris Roelofs Trio in het Lemmensinstituut. Een piano-loos trio met de Nederlandse Roelofs op basklarinet en zijn twee Amerikaanse begeleiders, Matt Penman op contrabas en Ted Poor achter de drums. De drie zijn fantastisch op elkaar ingespeeld. Een uiterst inspirerende ervaring voor wie wil weten hoe moderne jazz kan klinken.

… de laatste cd of plaat die je zelf kocht?

Momenteel luister ik continu naar de nieuwe van Dré Pallemaerts, een live cd opgenomen tijdens het jazzfestival in het Franse Coutances met een heel aparte bezetting: saxofonist Mark Turner, Dré op drums natuurlijk en dan nog twee pianisten, Bill Carrothers en Jozef Dumoulin, die tevens op Fender Rhodes speelt. Ze brengen eigentijdse en vooral eigenwijze vertolkingen van zelf gecomponeerd materiaal. Dit alles met een open benadering, wars van alle heilige huisjes. Ze spelen sowieso akoestisch maar gebruiken evenzeer electronics. Het is een zeer verzorgde productie geworden.
Ontdekkingen doe ik ook via leerlingen die echt op de hoogte zijn van alles wat er reilt en zeilt in het muziekwereldje. Daarnaast krijg ik als leider van het BJO natuurlijk heel wat toegestuurd van muzikanten die met ons willen samenwerken. De laatste tijd koop ik regelmatig oude vinylplaten omdat ik net een platenspeler, met USB-aansluiting, cadeau kreeg. Downloaden is er willens nillens ook bij mij ingeslopen. Het ligt allemaal zo voor het rapen via het internet. Dat is positief maar heeft eveneens een pervers kantje. Plots lijkt alles toch net iets minder waardevol. De plaats waar ik trouwens het meest en het best geconcentreerd naar muziek luister is in de auto.

… je favoriete quote momenteel?

“Be yourself, everyone else is already taken” van Oscar Wilde. Een zo belangrijk gegeven als mens maar vooral ook als muzikant. Het heeft geen zin iemand anders te willen zijn of iemand te kopiëren. De enige manier om je in beeld te brengen, is door jezelf te zijn en persoonlijk uit de hoek te komen. Het grootste compliment dat je kunt krijgen, is als mensen zeggen dat ze je sound meteen herkennen. Invloeden zijn er van overal en van iedereen. Dat mag en dat is goed maar je moet er zelf wel iets mee doen. Voor een muzikant is het een summum als ze je herkennen bij een blind test. Dan heb je een enorme troef in handen. Dat is natuurlijk een continu proces. Je kunt werken aan je manier van spelen en de wijze waarop je met materiaal omgaat maar het komt of het komt niet. Je hebt niet alle elementen in de hand. Je bent wie je bent, het is wat het is maar wees steeds eerlijk met jezelf.