Toine Thys

Na zijn avonturen met Rackham en Take the Duck begon Toine Thys (tenor- en sopraansax, basklarinet) een nieuw hoofdstuk onder eigen naam: het Toine Thys Trio.

Bonnefooi, 21.02
18u00: Toine Thys, Matthias de Waele, Marco Bardoscia

Théâtre Marni, 27.02
21u00: Toine Thys Trio - GRIZZLY (cd-release)

 

Wie is… Toine Thys?

Na zijn avonturen met Rackham en Take the Duck begon Toine Thys (tenor- en sopraansax, basklarinet) een nieuw hoofdstuk onder eigen naam. Het Toine Thys trio: same same but different. Hammondwizard Arno Krijger is er nog steeds bij maar achter het drumstel zit nu de jonge Antoine Pierre.

De debuut-cd van het trio, ‘The End of Certainty’, gedrenkt in de beste jazztraditie, liet vooral drie inventieve muzikanten horen. Ondertussen zijn we vijf jaar verder. Antoine Pierre nam de plaats in van Joost van Schaik. Het verleent het trio meteen meer energie en de focus wordt iets scherper gesteld op grooves en soul.

Maar Toine Thys is ook nog steeds actief op verschillende andere fronten.

Zijn nieuwste groep is DERvISH, waarin hij samen met Patrick Dorcean en Dries Lahaye de paden tussen jazz, improvisatie en electrobeats bewandelt. Compleet anders is ‘La Mélodie Philosophale’, een schoolvoorstelling die hij uitwerkte in gezelschap van Jens Bouttery en Eric Bribosia en die ondertussen tot een waar succesverhaal uitgroeide, zelfs bij volwassenen.

Ondertussen pendelt hij regelmatig tussen Brussel en Parijs waar hij eveneens een netwerk opbouwde. Verder werkt hij samen met trompettist Laurent Blondiau aan een Afrikaans avontuur, Les Ventistes du Faso. Nog een andere Afrikaanse connectie is deze via Afrikän Protoköl, de groep rond saxofonist Guillaume Van Parys.

In het verleden trok hij ook al eens richting Amerika om op te treden met het New Yorkse duo Dizzy Ventilators.

Toine Thys is tevens een van de weinige muzikanten die beseft dat humor en jazz niet noodzakelijk elkaars tegenpolen vormen. Aansluitend is hij zich erg bewust van de meerwaarde die een direct contact met het publiek meebrengt en hij duikt meer dan regelmatig op tijdens jamsessies her en der in de stad “om in contact te blijven met de jonge generatie”.

Zijn blijvende honger voor avontuur verduidelijkte Toine Thys indertijd in een interview met Agenda: “Mijn levensmotto is dat zekerheid voor problemen zorgt. Zo weet ik niet wat ik binnen twee jaar goed of slecht zal vinden. Daarbij is mijn streefdoel om elke dag opnieuw de schoonheid in alles te ontdekken. Hiervoor moet je steeds je ogen en oren open houden en jezelf verrassen.”

Welk is…

… je favoriete plek in Brussel?

Ik ga voor Bozar. Dat kan misschien raar klinken voor een jazzmuzikant maar ik reis veel en besef hierdoor hoe belangrijk cultuur is en hoeveel kansen we op dat gebied krijgen in Brussel. In Bozar valt er steeds wat te beleven en meestal net meer dan je zou verwachten. Zo zag ik daar onlangs Jozef Dumoulin nog aan het werk, niet meteen een muzikant die je zou associëren met dit huis. Ook de tentoonstellingen zijn steeds uiterst interessant. Recent zag ik deze gewijd aan de Franse striptekenaar Tardi wiens kijk op WO I wel heel apart is. Bozar maakt cultuur in het algemeen toegankelijk voor een breed publiek en dat vind ik zeer belangrijk.

… je beste herinnering aan een recent concert in Brussel?

Het trio van Jean-Paul Estiévenart met Sam Gerstmans en Antoine Pierre in theater Marni op 27 november vorig jaar. Het is sowieso een leuke plek en ik ken natuurlijk de drie muzikanten al een hele tijd. Jean-Paul is echter iemand die anderen inspireert. Hij is continu op zoek naar nieuwe mogelijkheden met zijn muziek. Ik denk dat er weinigen zijn in België die zoveel uren studeren. Hij gaat echt voor de perfectie. Elke keer wanneer ik hem aan het werk hoor, ben ik extra gemotiveerd om mezelf te verbeteren. Ik oefen ook hard maar zoals hij streeft naar schoonheid in muziek, dat werkt stimulerend en dwingt respect af. Het is goed om te weten dat er een muzikant als hij in Brussel woont.

…de laatste cd of plaat die je zelf kocht?

Ik sta open voor heel verschillende muziekgenres en speel ook in groepen met totaal uiteenlopende stijlen. Vandaar dat ik hier drie platen wil vermelden die ik mij recent aanschafte. De eerste is ‘When Planets Explode’ van Dorian Concept. Dit sluit aan bij wat ik doe met DERvISH. Onder de leden van de groep (bassist Dries Laheye en drummer Patrick Dorcean, BJP) wisselen we voortdurend tips uit. Dit is er zo een van Patrick.

Een nadere nieuwigheid die ik aankocht, was ‘The Imagined Savior Is Far Easier to Paint’ van Ambrose Akinmusire. Hij is een van de internationale muzikanten die mij het meest raakt. Zijn aanpak is de perfecte combinatie van enerzijds een ver doordacht proces van musiceren en anderzijds een directe en emotioneel gerichte visie. Luister maar naar de openingstrack van die cd. Drie jaar geleden zag ik hem live tijdens Jazz à Liège en ook dat is indrukwekkend. Een ware levenservaring voor een muzikant.

Tenslotte kocht ik nog ‘Bach: Cello Suites’ van Heinrich Schiff. Dat is mijn schizofreen kantje. Tegenwoordig studeer ik dagelijks een uurtje Bach op mijn sopraansaxofoon. Het is tegenwoordig mijn lievelingsmoment van de dag. Ik ben helemaal geen groot klassiek uitvoerder maar die muziek voelt echt goed aan.

…je favoriete quote momenteel?

“On est ensemble” in de betekenis van “We zitten samen”. Dat is een veelgebruikte uitdrukking in Burkina Faso. Samen met Laurent Blondiau heb ik daar een project onder de naam Les Ventistes du Faso waarbij we les geven aan lokale muzikanten. Als je iets doet voor iemand zeggen ze niet “Graag gedaan” maar “On est ensemble”. Dat is tekenend voor de sterke onderlinge band waar ze veel belang aan hechten. Dergelijk Afrikaans begrip zou hier meer ingang moeten vinden.